alle woorden zijn mij even lief

traag maar graag zoeken de woorden mij
ze zoeken geen sensatie
willen niet in een leus
ik laat ze zachtjes door mijn handen gaan
ik weeg ze, proef ze en laat ze in hun waarde

ze vertrouwen dat ik niet met wilde tred
ze zomaar in een zinnetje zet of ze grimmig
plompverloren zo maar in een versje plet

want alle woorden zijn mij even lief
hoewel er bij zijn met kuren, onaangepast
veelal mishandeld, beroofd en heel berooid
ze krijgen mijn attentie hoewel ik niet beloof
dat ze ooit meer dan een bijrol mogen spelen

de woorden welbevonden voor een speciale taak
drukken met eigen kracht een geur uit of een smaak
er zijn heel felle rakkers bij die een vers doen exploderen
anderen lijmen dan de brokken of
gunnen me een blik onder de rokken van de taal

en er zijn er die slechts schelden en brutaal
te weer gaan tegen iedere andere dan hun eigen naam
de taaien die nu kwijnen
omdat ze uit de strijd genomen zijn
maar die ik juist te koesteren zoek
omdat ze passen in mijn verhaal