Recepten – een drieluik, met conclusie (2016)

I

Het denken stremt met
druppeltjes onvermogen,
een snufje eigenwaan,
een mespuntje dogma.
Voeg toe: onbevreesdheid en
een blik vol verlokkingen,
de geur van onverzadigde
vetzure mensen, zwetend
uit hun anemische proteïnehoofden,
bol van koolhydraten en onwil.
Druk puisten uit, plamuur de oproer.
Roer dit goed om, temper het vuur,
blijf roeren en voeg vervolgens
het schuim der natie toe,
stropdassen en geurstoffen,
beha's en hoofddoekjes, pantoffels.
Trek dan aan het kortste eind
en overgiet met champagne
tot het denken onderstaat.
Laat twee uur trekken en sudderen
zeef dan de laatste weerwil
uit de verkregen massa, voeg zout toe,
laat dan het denken in de koelkast
opstijven, serveer in hapklare plakken.
Iedereen heeft nu een mening,
met saus naar religieuze keuze,
maar de honger blijft.
Overgiet haar met de kwinkslag,
dat er niets boven inzicht gaat,
mits keurig in het pak en welbespraakt.
Een mantelpakje is toegestaan
want het mag ook om vrouwen gaan.

(geef ons verder ons dagelijks brood)

II

Ook het kunnen is gestremd,
druipt zweetdruppels uit en
professionele oliën.
Voeg toe: een mespunt tijdklok,
een lepeltje onderbetaling,
en een snuifje eigen bestwil,
verwarm, er borrelen nu belletjes
eigen keuze aan de oppervlakte,
bestrooi die met een rood kruid,
roer om en temper het gas.
Voeg met kleine scheutjes vorming,
bijlessen en permanente educatie
toe, kook door, roer, spuug een
stukje eigen inbreng in het prutje.
Het kunnen begint nu te kleuren,
zorg dat de energie die u niet gebruikt
wordt afgegoten, bewaar dit nat.
Het is de basis van de trim en jog bouillon
hoewel paardrijden, roeien en tennis
ook tot de smaken behoren.
Het kunnen is nu volmaakt en
moet heet genuttigd worden.
Iedereen kan nu waar hij voor betaald wordt.

(geef ons verder ons dagelijks brood)

III

Én denkt betamelijk!
Godlof godbetere,
waar is de biefstuk gebleven?
We hebben hapklare plakken,
een prutje, maar waar is de trek, de wil?
Ook de wil is gestremd.
Bestrooi de wil met kruiden,
een overdosis niet anders kunnen,
een handje korrels winstverwachting,
een scheutje uitsluiting,
trek er de dreiging van armoede
als een nauwsluitend folie over,
zet in een hete oven.
Als de wil bijna gaar is - prik! -
de folie verwijderen en de wil
al draaiend onder de grill
een knapperig korstje geven.
Een korstje duurzaamheid,
fanatisme, vereenzelviging en eh…
drink er een verzaligd gevoel te boffen bij, want
Arbeit macht frei …

(geef ons verder ons dagelijks brood)

IV

De lapzwanskoks, de expert-teasers,
de zwamneuzen en moraalreuzen,
de heiligen en zij, van god los,
zingen in een vreselijk koor
romantiek en barok in ons oor.
Want de maaltijd is niet compleet
wanneer niet ieder hetzelfde eet.
Zodoende schieten stoofketels uit de grond.
De massa wordt gevoed met welvaart en beloften
opgevoed in een agressief wereldbeeld,
waarin zonder uitzondering iedereen
hetzelfde doet, 'respect' schreeuwend…
voor mijn mening, mijn gevoel, mijn karakter,
mijn godsdienst, mijn auto, mijn familie,
mijn vrouw, mijn, mijn, mijn …