gebouwen hoog, gedachten laag

gebouwen hoog en met franje gegarneerd
massa’s die denderen op wolken van vermaak
mensen met welluidende stemmen die de
ratio verkwanselen met hun deelbelangen –
probeer er maar eens aan te ontkomen.

de vanzelfsprekendheden zwermen als
vliegen om onze hoofden en houden ons
in een voortdurende staat van verdoving
èn paraatheid tot het volgen in trance….

het adagium brood en spelen is geen verleden
drie vliegen in één klap slaan we mis
we worden dom gehouden van het kauwen
suf van het reizen naar toeristische paradijzen
verdoofd door het aanbod aan geluk -
en we hebben geen idee wat vrijheid is.

universalistisch denken is verbrokkeld geraakt
in partjes met een eigen logica
en omdat het daardoor geen visie kan ontstaan
en het verstand daar toch om vraagt
schieten de liflaf zingevingen weer wortel.

de fantasie van de mens is onuitputtelijk
soms leidt dat tot analytisch denken dat
met betere waarneming ontdekkingen baart,
meestal tot synthetische constructies waar
angst en macht de doorslag geven.

dat laatste is levensgevaarlijk,
het leidt tot georganiseerde verbijstering
en een verbijsterende organisatie.