zorgen

de tepels van de aarde zijn afgebonden
de tepelhoven zijn tot militair terrein verklaard
haar glooiingen, deze zachte stevigheid
verbazingwekkend in haar menigvuldigheid
haar pracht en statie, haar gracieuze lijn
ze zijn doorboort met vlaggenstokken: dit is ons domein!
 
haar mysterieuze hellingen vol geuren
haar tere wegen smal en fijn
het zandpad van haar voeten
ze zijn doorploegt met de bloedige sporen
van vergane en gedane,
van huidige en komende,
maar vooral verloren strijd
 
de venusheuvels en okseldalen
het haar zo weelderig en lang
gedrapeerd langs rug en wang
zij worden minutieus geëpileerd
of ook met plukken uitgerukt
haar jonge huid wordt kaal en schraal
 
haar nagels scheuren in verzet
wanneer wordt afgedaald
in al haar wonderspanne schachten
om ook daar haar intiemste schatten
te exploreren en te exploiteren
om haar te treffen waar het kan
 
haar vroegere flonkerende brutale ogen
zijn weemoedig en flets gebroken
haar hoofd sorteert de gedachten die haar hinderen
tot er nog maar één zorg overblijft:
hoe bevredig ik al mijn kinderen?