den haag vandaag en van gisteren

vervangend komt het schaamrood op mijn wangen
wanneer bij toeval mijn blik wordt gevangen
door een magisch spel, mij door de TV geboden,
tussen een microfoon en een onwillige persoon.

de microfoon is in een hand geklemd, waar een stem bij hoort.
de onwillige persoon is in 't gemeen vriendelijk maar verstoord.
hij komt een deur uit of een gang en wordt daar opgewacht.
de stem die bij de hand hoort heeft een voorname opdracht.
hij moet de persoon tot stilstand brengen en dan vragen vuren.
de persoon, hiermee bekend, vertoont plotseling malle kuren.

hij is zeer gepresseerd en probeert de microfoon te mijden.
soms keert hij of versnelt zijn pas of grijpt naar jas of das,
hierbij gevolgd door de vragende stem en een wilde cameraman.

dan komt hij zodanig in de knel dat hem niets blijft dan snel
- geposeerd vriendelijk dat wel - de vragen weg te wuiven.
waarna een ontsnappingspoging volgt en camera en microfoon
zich haasten om de persoon zonder schroom opnieuw te vangen
en hem klem te zetten tegen een muur of glazen wand,
waarbij steeds meer geagiteerd en gespeeld verontwaardigd
dezelfde onnozele vragen even onnozel worden afgedaan.

de gehaastheid en de agitatie spelen het spel van irritatie.
de stem kan geen ingang vinden, de persoon is de uitgang kwijt.
hetgeen leidt tot heen en weer geloop, tot heen en weer gezever
en tot een heen en weer van de cameraloop en tot de spanningsvolle
hoop dat ergens in het verloop er iéts zou kunnen gebeuren.

bijvoorbeeeld -
        de persoon valt door de mand.
        de microfoon valt uit de hand.
        de stem krijgt van een hoestbui last.
        de camera beslaat spontaan.

helaas, dat was niet afgesproken!

uiteindelijk krijgt de persoon ruim baan
om naar z'n auto met chauffeur te gaan.
de stem heeft z'n best gedaan
en kan nu aan de borrel gaan.
de cameraman plugt heel voldaan
alles uit dat hij eerst had aangedaan.

dan wordt er ons door een stem in beeld
gemeld dat het niet veel had gescheeld
of de persoon had ergens antwoord op gegeven,
maar dat wij niet moeten treuren in dit leven.
immers morgen is er weer zo'n dag
waarop de stem opnieuw vermag
geen antwoorden te krijgen op zijn vragen.
de persoon zal daar schikkelijk aan bijdragen.

wel dit was het dan weer voor vandaag!
we hebben u uiterst professioneel
een loer gedraaid,
een hak gezet,
een pruimentijd beloofd.
het enige dat wij nu nog hopen
is dat ú in democratie gelooft!