potion number one

nu iedereen verslaafd is kan het wel -
praten over verslingeringen, hangups,
hechtingen, herhalingen - over
wat je lichaam nodig heeft als wankel
evenwicht van kwetsbaarheid
wat je hoofd behoeft om zonder gekheid
te bewaken dat je thuiskomt in een hel

de drank licht mij uit mijn lijf
verdrijft de kwetsuren van de tijd
ze schudt in mijn kop de woorden los
die als lottoballen wachten op gebruik
ze maakt m'n gebaren meer gebarend
doet mij vaak schudden met de buik
ze schenkt me korte momenten van
opperste tevredenheid, loom en grazig
als gras blij met haar groei

korte momenten van harmonie zijn het
in een reeks van dissonante akkoorden
die de syntax van mijn wereld vormen
als druppels samengepakte woorden
die op de hete plaat der gangbaarheid
opboksen tegen de vergankelijkheid

ja, de drank doet mij geloven
dat niet alles verloren is