Never too old to rock 'n' roll (1992)

Het zelfbedrog dat ik tot kunstvorm had verheven
maakte mij doof voor signalen van dood en overleven
alsof ik van het lijden hield zonder te kuren
een liefde die slijt en zo vanzelfsprekend wordt
dat ieder excuus haar voort kan laten duren.

Soms was ik niet langer vooruit te slaan
sliep ik niet meer en baggerden mijn gedachten
verziekten de toch al veel te korte nachten
was alles, ook het weinige, me al te veel gedaan
alleen het hoognodige op wilskracht en met tegenzin
verzon ik soms wat vrolijkheid voor mijn omgeving
en om deze vanzelfsprekendheid van eind tot begin
te reguleren dronk ik structuur in mijn beleving.

Dan is er het moment dat iemand zich benoemt
alsof ze mij benoemde en het woord gaf aan wat ik
in weerwil en met weerstand had gefragmenteerd
tot kwalen en ongemakken, tot condition personelle.
zij noemde samen wat ik gescheiden had: depressie!

Een relevatie die mijn delen samenbracht
zodat ik toe kon geven aan wat ik altijd al dacht
plots klonterend eensgezind lag het besluit te wenken:
er moet een schoffel door mijn hoofd om mijn
doen en denken vruchtbaarheid te schenken.
Proza Cultura om dichterlijk te leven en te doen
misschien met enige jeugdige vrolijkheid van toen
zonder besmettelijke invloed op mijn geliefde
die deze verstilde invloed zo vaak niet beliefde
misschien ben ik 't verleerd maar je bent ....
NEVER TOO OLD TO ROCK 'N' ROLL