het heden totdat ...

als twijgjes en blad knisperen
de jaren onder mijn schreden
ze zijn allemaal van gisteren
alleen ik ben van het heden

maar

gebogen starend naar de grond
zie ik mijn stappen soms verstillen
het lijkt wel op een stil verbond
waar mijn wil niets heeft te willen

want

de toekomst maakt het verleden
eens zal ik daar eenzaam staan
ontworteld aan het heden
in vreugdeloze humus opgegaan