Het grindpad van mijn dromen

het grindpad van mijn dromen
waar mijn voeten steeds verstoren
wat mijn hoofd zich wensen zou
ik volg het heel getrouw

het is bezaaid met nachtelijke resten raad
met sintels, flinters, splinters en wat zaad
het onkruid van de jaren toont vergetelheid
de kiezels, nat gewet, eroderen eenzaamheid

door de maan beschenen, van mijzelf beroofd
de sterren in een kluwen rond mijn hoofd
zoek ik dagelijks dit pad van elementen lust
rustgevend in het verstoren van mijn rust

bij het ontwaken zoek ik naar sporen terug
maar er is tussen nacht en dag geen brug
verweesd hoop ik op ouders voor de dag
tot het moment waarop ik weer dromen mag

want het grindpad van mijn dromen
waar mijn voeten steeds verstoren
wat mijn hoofd zich wensen zou
ik volg het heel getrouw