het vernis van jaren

vernislagen liggen dicht opeen
zwijgend de restaurateur
verkrampt, zwetend, ploeterend
oplosmiddelen, mesjes, krabbertjes
niets laat hij onbenut
naar boven zal het komen
het beeld zoals het bedoeld was
een bloedend plekje ontstaat
het vermiljoen huilt
en daar is ze!
onder de modegrillen van jaren
komt ze tevoorschijn
een klein pruilend meisje
dat moeder speelt