de schepping

het vreselijke scheppen dat zo zeer doet,
dat de rug verrekken laat uit het ondergoed
dat het zweet in stromen laat vloeien
- het is de haast die dit leed doet groeien

want, hoe kan schoonheid in haast ontstaan
zonder de rust der rijping?

de manie van snelheid, de euforie van veel,
de verrukking van groter, de sensatie van vorm
ja, de vervoering dat slechts het rinkelen met geld
dit alles vanzelfsprekend in werking stelt

de ironie van de vergankelijkheid van het bestaan
kan het cynisme niet verslaan
waarmee opzettelijk alles vergankelijk wordt gedaan
er wordt gemaakt om te vernietigen
er wordt gemaakt om te verslijten
er wordt gemaakt voor een kortstondig nut
er wordt gemaakt voor een kortstondige liefde
er wordt gemaakt om te verstrijken
er wordt gemaakt om snel te verrijken
en er worden herinneringen verhaald
die ons als oren worden aangenaaid

in manuren worden de verliezen berekend
want manuren betekenen een nieuw begin
van winsten, van huizen en kastelen
maar
hoeveel vrouwuren zitten in een verloren generatie?
hoeveel manuren in een platgewalste oogst?
hoeveel rouwuren in het verdriet en het herdenken?
hoeveel kinduren in een verloren jeugd?
hoeveel groeijaren in een verschroeide aarde?
hoeveel jaren in schaamte en verwijt?

hoe kan het scheppen langzaam zijn?
hoe kan het zonder vreze?