all that jazz

zoals de heersende ideeën de ideeën
van de heersende klasse zijn
zo is de heersende muziek een repetitie
van een eeuwenlang heersend gehoor
en jazz?
hoe eeuwig wij haar ook waanden
sterft met het protest

haar krijsende geboorte
haar zwoele kinderjaren
haar kroelen in de puberteit
haar snerpende rijpheid in oorlogstijd
en dan het moment waarop zij
werkelijk ontploft

op haar woelige zestigste verjaardag
is er aan haar toeters geen houden meer

alles wat niet kon, komt nu voor elkaar
dachten wij - en met ons, de jazz

ons spel met de vrijheid
haar vrijelijk spel
gierend tegen de heersende klippen
gevangen in een surrogaat van geluk
er ging iets stuk
in ons, in onze jazz

we kunnen haar levende lijk wel bezoeken
van buisjes en naalden voorzien
maar er rest slechts een herhaling
van blaasjes en setten
en een mooie herinnering